1949: η ήττα στην Ελλάδα, η νίκη στην Κίνα
Κυκλοφορεί ευρέως στην αριστερά μια φιλολογία σχετικά με τη στρατηγική του ΚΚΕ κατά τη δεκαετία του ‘40 και η οποία προσπαθεί να εντοπίσει τα αίτια της ήττας. Οι ισχυρισμοί είναι πάνω κάτω οι εξής: η ήττα του ΕΑΜ και του ΔΣΕ ήταν αναπόφευκτο αποτέλεσμα της στρατηγικής που υιοθέτησε το “σταλινικό” ΚΚΕ τη δεκαετία του ‘30. Αυτή όριζε την επερχόμενη επανάσταση στην Ελλάδα ως αστικοδημοκρατική με μετεξέλιξη σε σοσιαλιστική, πράγμα το οποίο για πολλούς ισοδυναμεί με προδοσία.
Καταρχήν η άποψη αυτή εμπεριέχει μεγάλη σύγχυση για το ζήτημα του στόχου και το ζήτημα του υποκειμένου. Γι’ αυτό το λόγο το να ορίζεις ότι η επανάσταση στην Ελλάδα ή όπου αλλού έχει να ξεκαθαρίσει πρώτα με τα αστικοδημοκρατικά καθήκοντα, ισοδυναμεί λίγο πολύ με προδοσία και υποταγή στην αστική τάξη. Ωστόσο αυτό αφορά το χαρακτήρα/στόχους της επανάστασης οι οποίοι φυσικά ορίζονται αντικειμενικά μέσα από την ανάλυση της κατάστασης του καπιταλισμού στην εν λόγω χώρα και δεν απαιτεί απαραίτητα συμμαχία με την αστική τάξη. Γιατί; Γιατί την εποχή του ιμπεριαλισμού οι αστικές τάξεις σε σειρά εξαρτημένων χωρών δεν είναι ούτε μπορούν να γίνουν προοδευτικοί φορείς οι οποίοι να λύσουν ακόμα και τα αστικοδημοκρατικά καθήκοντα λόγω της πρόσδεσής τους με τους ιμπεριαλιστές οι οποίοι θέλουν να κρατούν τη χώρα σε καθυστέρηση. Με λίγα λόγια οι επαναστάσεις σ’ αυτές τις χώρες δεν ακολουθούν το μοντέλο των δυτικών χωρών. Αυτό είναι μια βασική απόρροια της θεωρίας του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό την οποία μάλλον οι τροτσκιστές με τον προλενινιστικό τους μαρξισμό δεν κατάλαβαν ποτέ.
Επομένως το καθήκον της επίλυσης και των αστικοδημοκρατικών ζητημάτων βαραίνει την προοδευτική τάξη της εποχής μας: το προλεταριάτο.
Το ΚΚΕ είχε κάνει αυτή την ανάλυση στην διαβόητη ολομέλεια του ‘34. Ο Ζαχαριάδης γράφει: Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »
Χο Τσι Μινχ: κείμενα, βιογραφία, πολιτική διαθήκη
Μιας και πιάσαμε τα εθνικοαπελευθερωτικά, ένα ακόμα σπάνιο και ενδιαφέρον βιβλίο σήμερα στο παρεκκλήσι. Η εποποιία του Βιετνάμ ήταν ίσως η μεγαλύτερη εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση του αιώνα μας, που πυροδότησε τεράστιο αντιπολεμικό κίνημα και εντός των ΗΠΑ, κι όμως στην Ελλάδα είναι ελάχιστα γνωστα γι’ αυτήν. Στο βιβλίο αυτό (εκδόσεις Μνήμη) παρουσιάζονται κείμενα του Χο Τσι Μινχ, ηγέτη της βιετναμέζικης επανάστασης, που αφορούν τη στρατηγική στο Βιετνάμ και γενικότερα το ζήτημα της αποικιοκρατίας. Μεταξύ άλλων και ιστορικά ντοκουμέντα, όπως για παράδειγμα η διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ. Επίσης συμπεριλαμβάνονται ένα σύντομο βιογραφικό, καθώς και αποσπάσματα από την πολιτική του διαθήκη.
Σύνδεσμοι για να το κατεβάσετε:
Ποιος ήταν ο Χο Τσι Μινχ:
Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης – Ιστορικά κείμενα
Στο βιβλίο που παρουσιάζει σήμερα το παρεκκλήσι περιέχονται κείμενα του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Πρόκειται για μια σπάνια έκδοση του 1977, εκδοτικής ομάδας από τη Θεσσαλονίκη, στην οποία περιέχονται κείμενα Λαϊκού Μετώπου και του ιδρυτή του Ζορζ Χαμπάς, καθώς και συνεντεύξεις, από την περίοδο της ίδρυσής του (1967) μέχρι το 1976.
Σύνδεσμοι για να το κατεβάσετε:
Λίγα λόγια για το Λαϊκό Μέτωπο:
Αν η ναζιστική κατοχή στην Ελλάδα και στην Ευρώπη δεν κρατούσε 3 αλλά 500 χρόνια τι θα είχαμε απογίνει;
“Αν η ναζιστική κατοχή στην Ελλάδα και στην Ευρώπη δεν κρατούσε 3 αλλά 500 χρόνια τι θα είχαμε απογίνει;
Αν, κατά τη διάρκεια αυτής της κατοχής, μας διέλυαν το εκπαιδευτικό σύστημα, μας κατεδάφιζαν κάθε πολιτιστική κληρονομιά και επαφή με το παρελθόν μας, μας επέβαλλαν άλλες δοξασίες και γλώσσες, μας απήγαγαν το πιο νέο και δημιουργικό τμήμα της κοινωνίας μας σε σκλαβοπάζαρα στην άλλη άκρη της γης, αν… αν…. ΠΟΣΟ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ σε «θετικές προτάσεις και διεθνή φόρα»;”
Τάδε έφη Γατουλέας.
Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι. Για εμάς τους πρωτοκοσμικούς, άντε δευτεροκοσμικούς, η πρώτη πρόταση είναι ανατριχιαστική ακόμα και σαν ιδέα…
“Γη και Ελευθερία” ή από ποιους ξαναγράφεται η ιστορία
Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε μας έχει γίνει συνήθεια στο ζήτημα “τι αριστερά θέλουμε”, το χορό να το σέρνει… η ίδια η αστική τάξη.
Έτσι δεν είναι λίγοι εκείνοι των οποίων η αντίληψη για την αριστερά διαμορφώνεται από ταινίες όπως… το Κατύν, από “αποκαλύψεις” του Γκορμπατσόφ, από τα “ευτυχώς ηττηθήκαμε” των διαφόρων μετανοημένων. Όλα με κοινή συνισταμένη το μηδενισμό απέναντι στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος και φυσικά την προσέγγιση βάσει του τρύπιου δίπολου «σταλινισμός-αντισταλινισμός», το οποίο μόνο συσκοτίζει τα ζητήματα παρά τα διαφωτίζει.
Σ’ αυτή την κατηγορία εμπίπτει και μια ταινία η οποία παρ’ όλα αυτά είναι θέσφατο στους κόλπους της αριστεράς. Γιατί; Διότι δεν επενδύει στον ανοιχτό αντικομμουνισμό, αλλά τον κριτικάρει –υποτίθεται- από αριστερή σκοπιά. Μιλώ φυσικά για το «Γη και Ελευθερία» του Κεν Λόουτς.
Η Βαλκυρία φιλούσε υπέροχα
Το ξέρατε ότι υπάρχουν καλοί και κακοί ναζί;
Οι κακοί είναι αυτοί που ξέρουμε όλοι. Πήραν την εξουσία στη Γερμανία και αιματοκύλισαν όλη την ανθρωπότητα. Οι καλοί είναι οι ίδιοι. Ή για την ακρίβεια κάποιοι από την ίδια συνομοταξία. Στρατηγοί, συνταγματάρχες, αξιωματικοί των ναζί, οι οποίοι το 1944 θυμήθηκαν ότι ο Χίτλερ είναι κακός και ότι τα πράγματα οδηγούνται στην καταστροφή.
Όλως τυχαίως είχε προηγηθεί η ήττα των Γερμανών στο Στάλινγκραντ και στη μάχη του Κουρσκ και είχε αρχίσει η υποχώρηση προς τη Γερμανία. Άρον άρον πήγα να γράψω, αλλά αυτό δεν ανταποκρίνεται καθόλου στην πραγματικότητα μιας και οι εντολές από το Βερολίνο ήταν η άμυνα μέχρι τέλους. Ή όλα ή τίποτα. Τελικά η ιστορία έδωσε την απάντηση «τίποτα» και έτσι η Γερμανία οδηγήθηκε στην ήττα και την ολοκληρωτική καταστροφή για να έχουμε εμείς σήμερα την «τύχη», που μόνο τυχαία δεν είναι, να μη μιλάμε γερμανικά.
Φυσικά κάποιοι ύποπτοι παλαιομαρξιστές θα σας πουν ότι αυτός ακριβώς ήταν και ο λόγος που μια σειρά στελέχη του ναζιστικού καθεστώτος με επικεφαλής τον Κλάους φον Στάουφενμπεργκ αποφάσισαν στα 1944 να κάνουν απόπειρα πραξικοπήματος που θα είχε ως αποκορύφωμα τη δολοφονία του Χίτλερ και την κατάληψη του Βερολίνου και στόχο τις διαπραγματεύσεις με τους συμμάχους για τον τερματισμό του πολέμου. Κάποιοι απλώς είδαν την καταστροφή να έρχεται και τους εαυτούς τους μέσα σε αυτήν. Ακόμα και έτσι τολμηρή επιχείρηση αναμφίβολα. Η συνωμοσία απέτυχε, ο Χίτλερ επέζησε από την έκρηξη της βόμβας, οι συνωμότες και επίδοξοι πραξικοπηματίες εκτελέστηκαν και η γραμμή συνέχισης του πολέμου των κακών ναζί επικράτησε στη Γερμανία. Τα αποτελέσματα γνωστά.
Φυσικά όλα αυτά είναι ψέματα. Οι καλοί ναζί δεν τα έκαναν όλα αυτά για να περισώσουν ότι μπορούσαν και μαζί και το τομάρι τους, αλλά για τη φουκαριάρα τη μάνα τους μιας και μετά από 5 χρόνια πολέμου και ποτάμια αίματος τους έπιασε κρίση ηθικής. Όχι κύριοι, πλανάστε πλάνην οικτράν. Η ελπίδα των λαών δε βρίσκεται στην πάλη τους αλλά στις κρίσεις ηθικής που παθαίνουν οι δυνάστες τους. Ακόμα και όταν αυτοί είναι ναζί.
Η συνέχεια επί της οθόνης στην ταινία Επιχείρηση Βαλκυρία (Valkyrie), η οποία με τα χίλια ζόρια μπαίνει ακόμα και στον κόπο να τοποθετήσει χρονικά τα γεγονότα που εξιστορεί…
